1. Już niedługo...

     Wziąłem kurtkę i buty. Wyszedłem z domu i poszedłem do Philippe'a. Byłem dziś oszołomiony i strasznie zmęczony, ale obiecałem, że przyjdę, więc przyjdę. Byłem już na klatce, gdy usłyszałem krzyki. Cholera - pomyślałem. Tylko żeby z tym debilem nic nie było. Zapukałem. Otworzył, nic mu nie jest. Na szczęście.

- Słuchaj, pamiętasz mojego dziadka?

- Tia, a może dzień dobry?

- Tak tak, przestań bredzić. W swoim testamencie napisał, że w domu zostawił pewien pierścień. I powierzył go mnie.

- Serio?I co? - zaciekawiłem się.

- No nie wiem, może to sprawdzimy?

- Czy ja wiem...

- To może być początek nowej przygody. Zaufaj mi.

     Akurat tym mnie przekonał. Nawet nie potrzebowałem sekundy, by się namyślić. Od razu powiedziałem:

- No jasne!

     Następnego dnia pojechaliśmy do domu dziadka Philippe'a. Przepraszam, zmarłego dziadka. Zaparkowaliśmy, no i... wyszliśmy oczywiście. Philippe szukał testamentu.

- Nie ma.

- Jak to nie ma?

- No nie ma?

- Dobra, idziemy. Spróbujemy też tego.

- Och. Wóz albo przewóz.

     Ale dom - pomyślałem. Było tam wszystko. To znaczy wszystko, co może być na dworze. O! Właśnie podeszliśmy do drzwi.

- Zamknięte, cholera! - zdenerwował się Philippe.

- Spokojnie, na pewno twój dziadek gdzieś go schował.

- Ty to nawet mądry jesteś.

- He he, no to... do roboty.